Contemplatie

Uit OmraamWiki
Ga naar: navigatie, zoeken
«Zou je jezelf willen corrigeren voor bepaalde zwakheden, zou je erin willens slagen om een aantal instinctieve neigingen te beheersen? Je zal daar alleen in slagen als je in jezelf de liefde koestert voor een hoog ideaal. En wat is een hoog ideaal? Een streven naar schoonheid, spirituele schoonheid die gemaakt is van puurheid, licht, harmonie. Je contempleert deze schoonheid, en van nature maak je jezelf dan haast vanzelf los van al wat ongezond, obscuur, chaotisch is. Deze liefde voor de schoonheid beschermt je, als een kledingstuk dat je niet vuil zou willen maken. [...]».[1]

Inleidende opmerkingen

Contemplatie is een meditatieve praktijk met betrekking tot het boeddhische lichaam, de zetel van de hogere ziel (zie synoptische tabel), waarin we, ondergedompeld in een staat van liefde en inspiratie, een onderwerp van spirituele aard observeren en overdenken.

Om deze gesteldheid te ervaren, is het noodzakelijk dat de lagere natuur (de persoonlijkheid) wordt gekalmeerd en tot zwijgen wordt gebracht: er mag geen gedachte of emotie zijn om deze staat te verstoren. In deze staat contempleert de beoefenaar het onderwerp van zijn meditatie en ervaart hij een staat van verwondering, verrassing, vreugde voor de schoonheid en de kwaliteiten die voortkomen uit wat hij contempleert. Dan begint er een ware energetische uitwisseling tussen de beoefenaar en het gecontempleerde onderwerp, en de ziel van de beoefenaar kan zich voeden met deze innerlijke staat, hij voelt zich verwijd tot in het onmetelijke, dat wil zeggen het gevoel dat zijn ziel en zijn bewustzijn tot in het universum reiken. Contemplatie is de activiteit van de ziel waardoor ze de voeding kan verkrijgen die haar toelaat haar ideaal te ervaren: uitgebreidheid en onmetelijkheid.

«Contemplatie is een activiteit van de ziel. Aan deze contemplatie neemt het ganse wezen deel, zijn ziel betuigt zich, offert zich en bereikt een versmelting met het onderwerp dat hij contempleert. Contemplatie is de hoogste vorm van gebed. Door het gebed stijg je op tot de contemplatie van goddelijke pracht, en ten aanzien van deze luister voel je een buitengewone verwijding, proef je van de extase. In deze extase strekt je bewustzijn zich uit, omarm je het universum, breid je je uit naar de dimensies van de Godheid. Allen die de vervoering van contemplatie hebben gekend, hadden het gevoel niet langer op aarde te zijn, in hun beperkte fysieke lichaam; ze voelden zich ondergedompeld in de Universele Ziel, ermee versmolten ... Daarna daalden ze natuurlijk weer af, begonnen ze weer aan hun dagelijkse werk, maar gedurende een paar minuten, een paar uur, hadden ze in het oneindige geleefd, in een versmelting, in extase.».[2]
«Je ging misschien zeggen dat contemplatie observatie is. Bij observatie ontbreekt er iets dat wel aanwezig is in contemplatie. Bij de observatie manifesteert het intellect zich, terwijl het bij contemplatie het hele wezen is dat zich manifesteert en deelneemt. Men voelt een verwondering, een vreugde, een plezier; het is iets levendiger dan observatie».[3]
«Bij observatie maak je vergelijkingen, ontledingen; maar bij contemplatie ben je in een absoluut vertrouwen, in een staat van verwondering en kritiseer je niets. Het is dus niet hetzelfde. In contemplatie verenigen we ons met wat we contempleren, identificeren we ons ermee. Dat is buitengewoon.».[4]

Omraam Mikhaël Aïvanhov benadrukt dat alleen hoogontwikkelde mensen erin slagen de hoogste niveaus van contemplatie te bereiken, tot en met de extase. Iedereen kan, door praktijk en oefening, contemplatie ervaren, juist door middel van het gevoel van liefde dat makkelijker naar deze bewustzijnstoestand leidt. Wanneer hij zijn gedachten en gevoelens en ook de bewegingen van zijn eigen lagere natuur beheerst, kan de mens door het observeren van de natuur, een geliefde, de zonsopgang, een beeld krijgen van het Goddelijke, met een open hart, zich voedend met de spirituele schoonheid die dit onderwerp uitstraalt.

Contemplatie van de sterrenhemel

De sterrenhemel heeft de neiging om de toeschouwer spontaan naar een innerlijke staat van contemplatie te brengen, aangezien de sterrenhemel de manifestatie is van de immense, oneindige ruimte, het ideaal waarnaar de ziel streeft. Door de confrontatie met de oneindige ruimte van een sterrenhemel kan de ziel haar dimensie herontdekken en zich voeden met deze onmetelijkheid.

«Stel je in de stilte van de nacht voor dat je de aarde verlaat, haar ruzies, haar tragedies, en dat je een hemelburger wordt. Mediteer over de schoonheid van de sterren, over de grootsheid van de wezens die hen bewonen. Terwijl je in de ruimte opstijgt, voel je je verlicht, bevrijd, maar bovenal zal je de vrede ontdekken, een vrede die geleidelijk in alle cellen van je wezen ingang zal vinden. Door te mediteren op de wijsheid die deze werelden heeft geschapen en de wezens waarvan ze de weerspiegeling zijn, zal je voelen dat je ziel heel subtiele antennes ontplooit die haar in staat stellen met hen te communiceren. Dit zijn sublieme momenten die je je hele leven niet meer kan vergeten.».[5]
«Denkend aan de oneindigheid, aan de eeuwigheid, begin je te voelen dat je boven alles zweeft, dat niets je meer kan raken, geen ongenoegen, geen verdriet, geen verlies, omdat in jou een ander bewustzijn ontwaakt is, zodat je de dingen anders gaat beoordelen en ervaren. Deze bewustzijnstoestand is die van de Ingewijden en de grote Meesters […]. Als je beseft dat de sterren die je contempleert al miljarden jaren bestaan, dat de Intelligentie die deze werelden creëerde eeuwig is en dat je bent geschapen naar zijn beeld, zal je ook aanvoelen dat je geest eeuwig is».[6]
«En dus wanneer de nacht helder is, maak er dan een gewoonte van naar de sterren te kijken en de vrede te drinken die zachtjes uit de sterrenhemel neerdaalt. Verbind je met elk van hen, en als een levende, intelligente ziel zal elk van hen een woord tot je spreken. Probeer er een te vinden met wie je een speciale verwantschap voelt, verbind je ermee, stel je voor dat je er naartoe gaat of dat die je komt toespreken ... De sterren zijn hoogontwikkelde zielen. Door naar hun stem te luisteren, vind je de oplossing voor veel problemen, voel je je verlicht en gerustgesteld. Alle grote Ingewijden hebben zich ontwikkeld door de nachtelijke hemel te contempleren, hun ziel communiceerde met de sterren, en deze onuitputtelijke krachtcentra gaven hen berichten door die ze vervolgens aan de mensen doorgaven.».[7]

Bibliografie

Werken en/of voordrachten van O. M. Aïvanhov over dit onderwerp:

Boeken of artikelen over dit onderwerp, in verband met het Onderricht van Omraam Mikhaël Aïvanhov

  • Centre d'Études international Omraam Mikhaël Aïvanhov (2016), La Meditazione nell’Insegnamento di Omraam Mikhaël Aïvanhov, dans "Misli", p. 128 et suivantes.

Multimedia (video’s en audio’s)

Fragmenten van voordrachten (audio en/of video) van Omraam Mikhaël Aïvanhov

Conférences d'Omraam Mikhaël Aïvanhov publiées (audio et/ou vidéo)

Notes

  1. Aïvanhov, O. M., Dagteksten 2016 (28 augustus), Prosveta, 2015.
  2. Aïvanhov, O. M, De nieuwe Aarde, Verzamelde Werken 13, Prosveta, 2008, p. 169.
  3. Aïvanhov, O. M., Niet-gepubliceerde voordracht 1 mei 1941.
  4. Aïvanhov, O. M., Niet-gepubliceerde voordracht 1 juli 1944.
  5. Aïvanhov, O. M, De weg van de stilte, Prosveta, 2000, pag. 149-150.
  6. Aïvanhov, O. M., Connais-toi toi-même - Jnani Yoga, Prosveta, 2003, p.122.
  7. Aïvanhov, O. M., De weg van de stilte, Prosveta, 2000, pag. 152-153.

Articles connexes

Externe links


Bericht aan de lezer: de redactie van dit artikel, voorbereidend en niet-beperkend, is slechts een startpunt, aangezien het onderwerp door Omraam Mikhaël Aïvanhov in zijn verschillende lezingen tussen 1938 en 1985 in meer detail werd onderzocht. Bij het rechtstreeks lezen of beluisteren van deze voordrachten, uitgegeven door Prosveta, exclusieve eigenaar van de rechten van zijn werk, zal de onderzoeker er nog andere interessante en belangrijke aspecten in terugvinden. Daarom geeft dit artikel Aïvanhov’s denken over dit onderwerp niet volledig en allesomvattend weer.


OmraamWiki is een internationaal project dat wordt gerealiseerd met de bijdrage van fondsen voor wetenschappelijk onderzoek van de Universiteit voor Buitenlanders van Perugia (afdeling Menselijke en Sociale Wetenschappen).